لینوکس یک سیستمعامل متنباز است که در سال 1991 توسط لینوس توروالدز توسعه یافت. این سیستمعامل که به صورت رایگان و با دسترسی آزاد به کد منبع در دسترس است، امکان تغییر، اصلاح و استفاده از آن را برای تمامی کاربران فراهم میکند. با گذشت زمان، لینوکس به یکی از پرکاربردترین سیستمعاملهای جهان تبدیل شده و در طیف گستردهای از دستگاهها و محیطها مورد استفاده قرار میگیرد، از سرورهای بزرگ و مراکز داده تا رایانههای رومیزی و گوشیهای هوشمند.
لینوکس به دلیل ویژگیهای امنیتی قوی، پایداری بالا و کارایی، به عنوان یکی از محبوبترین سیستمعاملها در محیطهای سروری و توسعهدهندگان شناخته میشود. یکی از مهمترین ویژگیهای لینوکس، مدل توزیعمحور آن است که باعث شده هر توزیع برای کاربریهای مختلف و نیازهای کاربران خاصی بهینهسازی شود.
پیدایش لینوکس به دوران توسعه سیستمعاملهای یونیکس (Unix) برمیگردد. یونیکس که در دهه ۱۹۷۰ توسط آزمایشگاههای بل (Bell Labs) توسعه یافته بود، به سرعت به یکی از سیستمعاملهای محبوب در محیطهای دانشگاهی و تجاری تبدیل شد. اما استفاده از یونیکس به دلیل هزینههای بالای لایسنس و محدودیتهای مالکیتی، برای بسیاری از افراد و شرکتها مشکلساز بود.
لینوس توروالدز، یک دانشجوی علوم کامپیوتر در دانشگاه هلسینکی، در سال ۱۹۹۱ تصمیم گرفت تا یک هسته سیستمعامل جدید بر پایه یونیکس بسازد که رایگان و متنباز باشد. اولین نسخه هسته لینوکس در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱ منتشر شد و به سرعت مورد توجه توسعهدهندگان و جامعه برنامهنویسی قرار گرفت. از آن زمان تاکنون، لینوکس با کمک جامعه بزرگ برنامهنویسان و توسعهدهندگان، به یک سیستمعامل کامل و قدرتمند تبدیل شده است.
لینوکس به دلیل ویژگیهای منحصربهفرد خود، در طیف گستردهای از کاربردها مورد استفاده قرار میگیرد. برخی از ویژگیهای کلیدی لینوکس عبارتند از:
لینوکس بهطور پیشفرض یک هسته (Kernel) است، اما این هسته به همراه مجموعهای از نرمافزارها و ابزارهای جانبی به عنوان یک "توزیع" ارائه میشود. توزیعهای لینوکس با هدفهای مختلف طراحی شدهاند و هر یک ویژگیها و بستههای نرمافزاری خاص خود را دارند. برخی از محبوبترین توزیعهای لینوکس عبارتند از: